wtorek, 27 czerwca 2017

Święty Franciszek z Asyżu

Żył 44 lata, od zimy 1181 (1182 ?) roku do 3 października (sobota) 1226 roku.

Chronologia życia i kultu

1181
W Asyżu przychodzi na świat syn Piotra Bernardone; na chrzcie nadano mu imię Jan. Ojciec, który nie był obecny przy chrzcie syna (przebywał wówczas we Francji w celach handlowych) po powrocie nazwał go Franciszkiem. 
  
1193 (lub 1194) 
W Asyżu przychodzi na świat Klara, córka Favarone Offreducio i Ortolany Fiumi.
  
1199-1200 
Po śmierci cesarza Henryka VI (1197 r.) lud burzy twierdzę cesarską w Asyżu i oblega ufortyfikowane domy bogaczy, którzy licznie uciekają do Perugii.
    
1202 
novembre: Guerra tra Perugia (ove è riparata buona parte dei nobili assisani) e Assisi. L'esercito di Assisi e sconfitto nella battaglia di Collestrada.
  
1202-1203 
W wojnie między Perugią a Asyżem odzdział asyski przegrywa bitwę w Collestrada. Franciszek zostaje wzięty do niewoli i uprowadzony do Perugii; po roku, jako podupadły na zdrowiu, zostaje zwolniony. 
  
1204 
Po długiej chorobie Franciszek powraca do zdrowia. Rozpoczyna się czas jego wewnętrznej przemiany. 
  
1205  
W odpowiedzi na wezwanie papieża Franciszek dołącza do wyprawy krzyżowej. W Spoleto ma tajemnicze widzenie, podczas którego otrzymuje nakaz powrotu do Asyżu. Rozpoczyna się „nawrócenie” Franciszka: spotkanie z trędowatym; intensywne życie modlitwy; pobyt w San Damiano (modlitwa przed krucyfiksem, podczas której słyszy słowa: „Franciszku, idź i odbuduj mój kościół, gdyż popada w ruinę”); pielgrzymka do Rzymu i pierwsze doświadczenie ubóstwa. 
   
1206-1208 
Franciszek popada w konflikt z ojcem. Rezygnuje z majątku rodzinnego w obecności biskupa Asyżu. Przywdziewa szaty pustelnicze i naprawia okoliczne kościółki: św. Damiana, św. Piotra oraz Najświętszej Maryi Panny w Porcjunkuli. Udaje się do Gubbio i oddaje posłudze trędowatych.
 
1208 
Powraca do Asyżu. Wraz z pierwszymi towarzyszami, Bernardem z Quintavalle i Piotrem Cattanio, w kościele św. Mikołaja wysłuchuje fragmentu Ewangelii (dzień św. Macieja), który staje się dla nich normą życia. Wkłada habit pokutny, skórzany pas zamienia na zwykły sznur i rozpoczyna pierwsze wędrówki apostolskie. W ciągu następnej wiosny liczba braci wzrasta do dwunastu.
 
1209  
Franciszek w towarzystwie jedenastu braci udaje się do papieża. Innocenty III ustnie aprobuje regułę życia „według formy świętej Ewangelii", którą Franciszek spisał „w niewielu prostych słowach”. Otrzymują też zezwolenie „do głoszenia wszędzie pokuty”.
 
1209-1210 
Po powrocie z Rzymu bracia zamieszkują w lepiankach w Rivo Torto. Zmuszeni do opuszczenia tego miejsca przenoszą się do Matki Bożej Anielskiej, do Porcujnkuli, kościółka oddanego im pod opiekę przez benedyktynów z Subasio.
   
1212 (około) 
Klara zostaje przyjęta przez Franciszka do życia w pokucie, a więc i pod posłuszeństwo, którego obowiązki zostały spisane przez Franciszka dla niej w Formie życia. Wkrótce dołącza do niej jej siostra Agnieszka: to początek II Zakonu franciszkańskiego. 
   
1212-1215 
Franciszek podejmuje bezskuteczne próby dotarcia najpierw do Syrii (może 1211 r.?), później do Maroka (w latach między 1213 i 1215 r). W 1213 r. Franciszek otrzymuje od Orlando Catani (hrabiego Chiusi) górę Alvernię (La Verna) i zakłada tam pustelnię.
   
1213 
8 maggio: A San Leo, nel Montefeltro, il conte Orlando di Chiusi offre a Francesco il monte della Verna. 
   
1213-1214 (o 1214-1215): Francesco parte per la Spagna, deciso a raggiungere il Marocco per predicare agli infedeli; ma una malattia lo costringe a far ritorno alla Porziuncola, ove accoglie nell'Ordine un folto gruppo di uomini nobili e letterati, fra cui Tommaso da Celano. 
   
1215 
Sobór Laterański IV – ważny dla reformy Kościoła i norm „antyheretyckich”. Bracia mniejsi nie są związani zasadą Ne nimia religionum diversitas (na bazie której musieliby przyjąć już istniejącą regułę augustiańską). 
   
1216 
16 lipca: umiera Innocenty III. Nowym papieżem zostaje wybrany Honoriusz III. Na prośbę Franciszka papież ustanawia „Odpust Porcjunkuli” (na dzień 2 sierpnia).
   
1217 
26 maja: odbywa się pierwsza kapituła generalna. Powstaje pierwszych dwanaście prowincji (jurysdykcji). Podjęta też zostaje decyzja o misji poza Alpami i za morzem. 

1219 
Kapituła Zielonych Świąt, podczas której podjęto decyzję o wysłaniu braci do Niemiec, Francji, Węgier, Hiszpanii i Maroka.
W czerwcu wyrusza drogą morską na Wschód. Dociera do Damietty, gdzie spotyka się z sułtanem Egiptu Melek-el-Kamelem.
 
1220 
styczeń: męczeństwo pięciu braci w Maroku (pierwsi męczennicy franciszkańscy).
Papież Honoriusz III mianuje kardynała Hugolina na protektora Zakonu. Ustanawia też rok nowicjatu dla wszystkich kandydatów do Zakonu.
Franciszek zrzeka się bezpośredniego zarządzania Zakonem, powierzając je bratu Piotrowi Cattanio (sprawował go do 10 marca 1221 r.); po nim urząd przejął brat Eliasz Buonbarrone.
 
1221 
Franciszek pisze Regułę niezatwierdzoną. Ma ona 24 rozdziały. Z pewnością zostaje zaaprobowana przez papieża, lecz bez oficjalnej bulli.
Powstaje Zakon Pokutników (jego późniejsza nazwa to Tercjarze franciszkańscy).   
   
1223 
Początek roku: w Fonte Colombo, nie bez trudności i sprzeciwów Franciszek redaguje ostateczny tekst Reguły zatwierdzonej. Akt zatwierdzenia przez papieża Honoriusza III (bulla Solet annuere) ma miejsce 29 listopada.
24-25 grudnia w Greccio: Eucharystia w noc Narodzenia Pańskiego, podczas której zostaje przygotowana bożonarodzeniowa szopka.
 
1224  
Franciszek przebywa na Alwerni, by odbyć post czterdziestodniowy przed uroczystością św. Michała; 17 września otrzymuje stygmaty Męki Pańskiej. Apostołuje w całej Umbrii i Marchii Ankońskiej. Powraca do Porcjunkuli, jego aktywność apostolską ograniczają stygmaty i postępująca choroba.
 
1225
Nasila się choroba oczu, której Franciszek nabawił się w czasie pobytu na wschodzie. Udaje się do doliny Rieti, gdzie poddaje się nieskutecznej terapii chirurgicznej.
Prawie niewidomy powraca do San Damiano. Tutaj, pośród wielkich cierpień, otrzymuje od Boga zapewnienie o swoim zbawieniu wiecznym: przepełniony wdzięcznością układa Pieśń Słoneczną (Pochwałę Stworzenia).
 
1226 
Franciszek przebywa w pustelni Le Celle koło Kortony, później w Bagnara niedaleko Nocera, a stamtąd powraca do Asyżu, do pałacu biskupiego. Tuż przed swoją śmiercią pisze ostatnią wolę dla świętej Klary i Ubogich Pań z San Damiano.
3 października (sobota) Franciszek umiera w Porcjunkuli. Następnego dnia jego ciało zostaje złożone tymczasowo w Asyżu, w kościele św. Jerzego (dzisiaj w tym miejscu znajduje się bazylika św. Klary). Miał 44 lata. 
    
1228
16 lipca: Grzegorz IX kanonizuje Franciszka w Asyżu; bulla kanonizacyjna Mira circa nos zostaje opublikowana 19 lipca.

1230
Uroczyste przeniesienie ciała św. Franciszka do nowej bazyliki (Sacro Convento) zbudowanej na jego cześć.

da (con dei cambiamenti redazionali propri):
www.sanfrancescopatronoditalia.it

Formularz logowania

Wpisz nazwę użytkownika i hasło

Aby uzyskać dane do logowania przejdź do >>> rejestracja