wtorek, 21 listopada 2017
  • en
  • es
  • pl
  • it

Klasztor św. Antoniego przy Termach Karakalli [„Vigna”]

Convento Sant’Antonio alle Terrme („Vigna”); Via Guido Baccelli, 56; 00153 Roma (Italia); tel. centr.: [+39] 06.69895411

 

Klasztor św. Antoniego przy Termach, znany jako „Vigna”, jest rzymską willą pochodzącą z XV wieku, położoną w pobliżu ruin term Karakalli i murów aureliańskich (III wiek). W latach 1554-1773 dom służył jako letnia rezydencja Kolegium Rzymskiego. Przebywał w nim św. Ignacy Loyola. Obecna kaplica Najświętszego Sakramentu była w latach 1554-1556 jego pokojem, o czym świadczy siedemnastowieczny napis na framudze: „Beati Patris Nostri Ignatii cubiculum”. Zdobią ją freski autorstwa jezuity Andrea Pozzo (1642-1709), który wykonał je w okresie po 1681 roku; wiele elementów podobnych jest do tych, które można odnaleźć w rzymskim kościele „Il Gesù” i w przylegającym do niego pałacu.

W 1822 roku budynek został zakupiony przez Braci Mniejszych Konwentualnych z przeznaczeniem na letnią rezydencję dla instytutu teologicznego Zakonu – Kolegium św. Bonawentury. Wielu zakonników przebywało w tym miejscu i spędzało tu swój czas, ciesząc się widokiem pięknych pól, ogrodów, sadów i winnic, od których pochodzi zwyczajowa nazwa. Od 2009 roku klasztor stanowi międzynarodową wspólnotę formacji ustawicznej dla braci studiujących w rzymskich uczelniach kościelnych.

W roku akademickim 2017-2018 wspólnota składa się z 20 zakonników, spośród których 3 jest pod bezpośrednią obediencją Ministra generalnego: fr. Franklin Antonio ZAMBRANO DURAN, gwardian, członek sekretariatu generalnego ds. formacji; fr. Zenon PIĘTA, redaktor serii wydawniczej „Hierarchia Cattolica”; fr. Angelo CAMPEI, odpowiedzialny za posługę wewnątrz wspólnoty. Pozostali mieszkańcy klasztoru przebywają w nim na podstawie umów pomiędzy Ministrem generalnym i ich przełożonymi wyższymi (ich bezpośrednim przełożonym jest delegat Ministra generalnego ds. domów formacyjnych generalnych). W klasztorze pracują też 3 siostry zakonne ze Zgromadzenia Córek Bożej Miłości z Polski.

Skład osobowy wspólnoty odzwierciedla wielką różnorodność Zakonu i reprezentuje 5 (z 7) konferencji/federacji zakonnych (5 z FEMO, 3 z FIMP, 2 z FAMC, 3 z AFCOF, 6 z FALC), 12 narodowości (Argentyna, Brazylia, Chiny, Kolumbia, Ghana, Indie, Włochy, Kenia, Meksyk, Polska, Rumunia, Wenezuela), 15 jurysdykcji (prowincja bądź kustodia), 4 zadania podstawowe (studia, badania naukowe, „staff” Zakonu, posługa wewnętrzna), 9 miejsc pracy (PUG, UPS, PUL, Seraphicum, PUA, PUU, Tajne Archiwum Watykańskie, Dom Kolbego, „Vigna”), 10 kierunków studiów.

W wymiarze duszpasterskim bracia posługują w Rzymie: w miejscowej wspólnocie Córek Bożej Miłości (kapelani), w bazylice świętych Dwunastu Apostołów (spowiedź), w klasztorze świętych Piotra i Pawła, w klasztorze Niepokalanej, w parafii św. Marceli, w parafii św. Saby, w parafii Matki Bożej Loretańskiej, w parafii św. Joanny Antydy itp.

Cel misji naszej wspólnoty jest bardzo przejrzysty: „Jesteśmy wspólnotą różnych braci zaangażowanych w formację ustawiczną i całościową, która prowadzi nas po śladach św. Franciszka do coraz głębszego upodabniania się do Chrystusa. Dla wspólnego przeżywania naszego charyzmatu franciszkańskiego, konwentualnego mamy do dyspozycji konkretne środki: naukę, wartość interkulturowości w codziennym życiu braterskim, możliwość przeżywania bogactwa różnorodnych doświadczeń, jakie ofiaruje Rzym, oraz korzystne relacje z pozostałymi domami generalnymi”.

Fr. Franklin Antonio ZAMBRANO DURAN, gwardian
Październik 2017

 
s. Antonio

Formularz logowania

Wpisz nazwę użytkownika i hasło

Aby uzyskać dane do logowania przejdź do >>> rejestracja