W niedzielę 1 lutego 2026 r. o godz. 17 w auli franciszkańskiego instytutu teologicznego w Roman w Rumunii zaprezentowano dwa tomy o fundamentalnym znaczeniu dla tradycji franciszkańskiej i współczesnej refleksji duchowej.
Chodzi najpierw o dzieło Patericul franciscan. I fioretti di San Francesco (Franciszkańskie opowieści duchowe. Kwiatki św. Franciszka), które z włoskiego na rumuński przetłumaczył fr. Ștefan ACATRINEI OFMConv, a przedmowę napisał Horia-Roman PATAPIEVICI, filozof, eseista i pisarz o uznanej pozycji w kraju i za granicą. Druga publikacja to szósty tom serii Izvoare Francescane, Pomul Vieții răstignite a lui Isus Cristos (Źródła franciszkańskie: Drzewo życia ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa – Arbor vitae crucifixae Jesu Christi) z przedmową Adriana POPESCU.
W spotkaniu, które moderował profesor Ioan Alexandru TOFAN z Uniwersytetu „Alexandru Ioan Cuza” w Jassy, wzięli udział burmistrz Roman – Laurențiu-Dan LEOREANU, wiceprzewodnicząca rady prowincji Neamț – Mihaela-Elena ISCIUC, a także liczni mieszkańcy miasta i okolic.
Wydarzenie wpisuje się w cykl konferencji organizowanych przez Akademię „Pietro TOCĂNEL” pod hasłem Poza ekranami, wybierz wspólnotę. Pierwsza część wieczoru poświęcona była konferencji Horia-Romana PATAPIEVICI pt. Europa – dar chrześcijaństwa.
PATAPIEVICI, wychodząc od słynnych definicji Europy sformułowanych przez Paula VALÉRY (1871-1945) i Nicolae IORGA (1871-1940), wykazał, że tożsamość europejska opiera się na trzech filarach: romanizacji, wierze chrześcijańskiej i greckiej dyscyplinie intelektualnej. Przypomniał, że – według VALÉRY – Europejczykiem jest ten, kto został zromanizowany, przyjął chrześcijaństwo i dobrowolnie podporządkował się greckiej racjonalności; i że piętnaście lat później IORGA w swojej książce Bizancjum po Bizancjum zdefiniował dziedzictwo bizantyjskie jako syntezę prawa rzymskiego, filozofii greckiej i teologii chrześcijańskiej zanurzonej w kulturze piękna.
Z tych perspektyw wyłania się coraz bardziej międzyetniczna, międzykulturowa i międzyreligijna Europa, która jednak nie może wyrzec się swojego chrześcijańskiego i kościelnego dziedzictwa, zarówno katolickiego, jak i prawosławnego. W odniesieniu do tego dziedzictwa papieże wielokrotnie apelowali o braterską jedność między Kościołami. W swoim wystąpieniu PATAPIEVICI przywołał również ważny wkład franciszkanów, w szczególności św. Franciszka z Asyżu i św. Bernardyna ze Sieny.
W drugiej części wieczoru fr. Ștefan ACATRINEI zaprezentował Patericul franciscan. I fioretti di San Francesco, zaznaczając, że w św. Franciszku z Asyżu realizuje się ruch zachodniego chrześcijaństwa, wykraczający poza sam wymiar religijny i otwierający się na kulturę i życie społeczne. Ruch ten, zrodzony w XIII wieku, osiąga swój szczyt wraz z Franciszkiem około 1200 r. i dalej wywiera wpływ na Europę aż do połowy XIV wieku, kiedy to pojawia się renesans i reformacja.
Ci, którzy czytają Kwiatki, niemal osobiście odczuwają bliskość towarzyszy świętego – Leona, Anioła i Rufina – i wraz z nimi mogą powtarzać z czułością i nostalgią: „Nos qui cum eo fuimus” („My, którzy byliśmy z nim”).
W dalszym ciągu fr. Ștefan ACATRINEI przedstawił szósty tom serii Izvoare Francescane, w której opublikowano po rumuńsku już wszystkie dzieła zamieszczone w Źródłach franciszkańskich. Tom nosi tytuł zaczerpnięty z dzieła Hubertyna z Casale Pomul Vieții răstignite a lui Isus Cristos i zawiera: Legenda mniejsza św. Bonawentury, Laudi Jacopone da Todi, Drzewo życia Hubertyna z Casale, Pieśń XI z Raju Dantego Alighieri, Liber chronicarum sive tribulationum Angelo CLARENO, dokumenty papieskie o św. Klarze oraz teksty normatywne Zakonu Braci i Sióstr od Pokuty.
Tłumaczenie na język rumuński jest wynikiem pracy fr. Ștefana ACATRINEI i jego współpracowników – zakonników, sióstr zakonnych i świeckich – którzy wnieśli swój wkład z kompetencją i poświęceniem.
Wydarzenie, zorganizowane przez fr. Dragoș-Paula MÎRȚ OFMConv, zakończyło się o godz. 20 przy dużym udziale publiczności: aula była wypełniona po brzegi, a zebrani z żywym zainteresowaniem śledzili każdą chwilę prezentacji i konferencji. Wieczór ten był nie tylko okazją do ponownego odkrycia fundamentalnych tekstów tradycji franciszkańskiej, ale także zaproszeniem do refleksji nad wartością kultury, wiary i komunii między ludźmi i tradycjami.
Fr. Maximilian PAL, rektor franciszkańskiego instytutu teologicznego
