Ukaza\u0142 si\u0119 tysi\u0119czny numer czasopisma japo\u0144skich braci mniejszych konwentualnych pt. Seibo no Kishi<\/em>. Miesi\u0119cznik, za\u0142o\u017cony przez \u015bw. Maksymiliana M. Kolbego w latach, kiedy by\u0142 on misjonarzem w Japonii, jest odpowiednikiem Rycerza Niepokalanej<\/em> na japo\u0144skiej ziemi.<\/strong><\/p>\n Przypomnijmy, \u017ce fr. Kolbe by\u0142 przede wszystkim franciszkaninem o\u017cywionym niezwyk\u0142ym zapa\u0142em misyjnym. Wykorzystywa\u0142 media do szerzenia Ewangelii, a zw\u0142aszcza kultu Niepokalanej. By\u0142 zapalonym radioamatorem (do tego stopnia, \u017ce jest patronem radioamator\u00f3w), ale by\u0142 te\u017c dziennikarzem i niezwyk\u0142ym organizatorem. W 1922 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Rycerza Niepokalanej, aby pobudza\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 do Matki Bo\u017cej, za\u015b w 1927 r. da\u0142 pocz\u0105tek pierwszemu \u201emiastu Niepokalanej\u201d (Niepokalan\u00f3w), kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 nadzwyczajnym o\u015brodkiem powo\u0142a\u0144.
\nW 1930 r. wyjecha\u0142 do Japonii z zamiarem wydawania podobnego czasopisma w j\u0119zyku japo\u0144skim. Otrzyma\u0142 zgod\u0119 na jego publikacj\u0119 od biskupa Nagasaki, kt\u00f3ry w zamian poprosi\u0142 go o wyk\u0142adanie teologii w seminarium. Pierwszy numer ukaza\u0142 si\u0119 w 1930 r. (w zesz\u0142ym roku obchodzono 90-lecie), a w tym roku wyszed\u0142 tysi\u0119czny numer, wydany w\u0142a\u015bnie w miesi\u0105cu maju.
\nSeibo no Kishi<\/em> znaczy Rycerz Matki Bo\u017cej, co jest lekk\u0105 zmian\u0105 nazwy Rycerza Niepokalanej<\/em>, aby pismo by\u0142o bardziej zrozumia\u0142e dla Japo\u0144czyk\u00f3w. W pierwszym numerze, kt\u00f3ry ukaza\u0142 si\u0119 zaledwie miesi\u0105c po przybyciu fr. Kolbego do Nagasaki, znalaz\u0142 si\u0119 artyku\u0142 o Maryi Niepokalanej i cudownym medaliku oraz o \u015bw. Teresie od Dzieci\u0105tka Jezus, patronce misjonarzy. W tysi\u0119cznym numerze histori\u0119 czasopisma przedstawi\u0142 fr. Luca Shin-ichiroh TANIZAKI, minister prowincjalny prowincji Niepokalanego Pocz\u0119cia NMP w Japonii.
\nTysi\u0119czny numer przypomnia\u0142 te\u017c niekt\u00f3re wydania \u201eprze\u0142omowe\u201d, jakie wysz\u0142y na przestrzeni lat, np. numer 72 z maja 1936 r., kiedy \u017cegnano fr. Kolbego na zawsze opuszczaj\u0105cego Japoni\u0119, albo numer 126 z listopada 1940 r., ostatni numer przed atakiem Japonii na Stany Zjednoczone, co doprowadzi\u0142o do zawieszenia publikacji przez rz\u0105d. Dopiero w 1946 r. Rycerz<\/em> trafi\u0142 do czytelnik\u00f3w, a od 1970 r. wydawcami s\u0105 japo\u0144scy ksi\u0119\u017ca.
\nWydanie jubileuszowego numeru Rycerza<\/em> zbieg\u0142o si\u0119 ze \u015bmierci\u0105 93-letniego fr. Tommaso Kozaki Koichi TAGAWA, redaktora i autora tekst\u00f3w, pisz\u0105cego pod pseudonimem \u201eTomei Ozaki\u201d. Prze\u017cy\u0142 on wybuch bomby atomowej w Nagasaki i zosta\u0142 w jego wyniku sierot\u0105. Po wojnie wst\u0105pi\u0142 do franciszkan\u00f3w i cho\u0107 nigdy nie spotka\u0142 \u015bw. Maksymiliana, by\u0142 autorem licznych publikacji na jego temat. Dwana\u015bcie razy odwiedzi\u0142 Polsk\u0119 i dwa razy spotka\u0142 si\u0119 z Franciszkiem GAJOWNICZKIEM, za kt\u00f3rego \u015bw. Maksymilian odda\u0142 \u017cycie.<\/p>\n