{"id":78441,"date":"2025-02-14T13:35:08","date_gmt":"2025-02-14T12:35:08","guid":{"rendered":"https:\/\/www.ofmconv.net\/nato-tre-volte\/"},"modified":"2025-02-14T13:41:50","modified_gmt":"2025-02-14T12:41:50","slug":"nato-tre-volte","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/nato-tre-volte\/","title":{"rendered":"Narodzi\u0142 si\u0119 trzy razy"},"content":{"rendered":"

Pomimo podw\u00f3jnej \u017ca\u0142oby, ci\u0119\u017ckiej choroby i wypadku, kt\u00f3ry zmusi\u0142 go do poruszania si\u0119 na w\u00f3zku inwalidzkim, fr. Tullio PASTORELLI patrzy \u015bwiatu prosto w oczy. Nie ma \u017cadnego robienia z siebie ofiary w przypadku tego misjonarza, kt\u00f3ry wyja\u015bnia, dlaczego \u017cycie nie powinno by\u0107 zmarnowane.<\/strong><\/p>\n

Ojciec Tullio narodzi\u0142 si\u0119 trzy razy<\/em>. Nosi w swoim ciele, ale przede wszystkim w umy\u015ble, \u015blady najciemniejszych nocy i budz\u0105cych si\u0119 \u015bwit\u00f3w, kt\u00f3re nast\u0105pi\u0142y w jego \u017cyciu, nie pozostawiaj\u0105c nic retoryce czy robienia z siebie ofiary. Nosi chilijskie poncho w kolorze sier\u015bci wielb\u0142\u0105dziej, u\u0142o\u017cone na w\u00f3zku inwalidzkim, co jest znakiem, \u017ce by\u0142 i zawsze b\u0119dzie misjonarzem. Ma 60 lat i pochodzi z Coredo we w\u0142oskim Trydencie, krainy, kt\u00f3ra ukszta\u0142towa\u0142a jego charakter i jego wiar\u0119 oraz rozpali\u0142a w nim pragnienie porzucenia Val Di Non dla \u015bwiata: \u201eW mojej miejscowo\u015bci by\u0142o kilku misjonarzy, by\u0142em zafascynowany ich opowie\u015bciami\u201d. Fr. Tullio PASTORELLI nie mia\u0142 klasycznego \u201epowo\u0142ania linearnego\u201d, budowa\u0142 swoje bycie zakonnikiem kamie\u0144 po kamieniu. Jest racjonalnym i zdecydowanym cz\u0142owiekiem g\u00f3r, mi\u0142o\u015bnikiem silnych charakter\u00f3w, takich jak mia\u0142 \u015bw. Antoni Padewski, i trudnych wyzwa\u0144 u boku najs\u0142abszych. Nie przysz\u0142o mu \u0142atwo przeskoczy\u0107 na swobodny lot. \u201ePierwszy skok w ciemno\u015b\u0107\u201d rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 po \u015bmierci 23-letniego Stefano, jego przyjaciela: \u201eTo by\u0142 szok, kt\u00f3ry pozwoli\u0142 mi zrozumie\u0107, \u017ce \u017cycie nale\u017cy prze\u017cywa\u0107, a nie marnowa\u0107\u201d. Nawet wyb\u00f3r \u017cycia zakonnego zaczyna pod g\u00f3rk\u0119: w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy ma zosta\u0107 kap\u0142anem, musi swojemu choremu na raka ojcu towarzyszy\u0107 a\u017c do \u015bmierci. \u201ePierwszy pogrzeb, kt\u00f3ry odprawi\u0142em, to by\u0142 jego pogrzeb\u201d.
\nNajwi\u0119ksza pr\u00f3ba przysz\u0142a oko\u0142o 20 lat p\u00f3\u017aniej, gdy, b\u0119d\u0105c misjonarzem w Chile, zdiagnozowano u niego ch\u0142oniaka o\u015brodkowego uk\u0142adu nerwowego: \u201ePierwsza dawka chemioterapii wywo\u0142a\u0142a silne napady padaczkowe i straci\u0142em przytomno\u015b\u0107\u201d. Pozosta\u0142 w \u015bpi\u0105czce przez 15 dni, a kiedy wybudzi\u0142 si\u0119, lekarz powiedzia\u0142 mu, \u017ce by\u0142 blisko \u201etego progu\u201d. \u201e\u015awiat si\u0119 na mnie zawali\u0142 \u2013 wspomina. \u2013 Setki razy s\u0142ysza\u0142em opowie\u015bci o b\u00f3lu, m\u00f3wi\u0142em rzeczy, kt\u00f3re m\u00f3wi si\u0119 w takich okoliczno\u015bciach, m\u00f3dlmy si\u0119, sprawy si\u0119 jako\u015b u\u0142o\u017c\u0105, ale teraz, gdy nadesz\u0142a moja kolej, wszystko wydawa\u0142o si\u0119 osza\u0142amiaj\u0105ce. A jednak dosta\u0142em jeszcze jedn\u0105 szans\u0119. Nie powinienem jej zmarnowa\u0107\u201d. Pi\u0119\u0107 cykli chemioterapii i przeszczep kom\u00f3rek macierzystych wystarczy\u0142y, by Tullio narodzi\u0142 si\u0119 po raz drugi. P\u0142yn\u0105ca w jego \u017cy\u0142ach krew trydencka po\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z krwi\u0105 Indianina z plemienia Mapucze, krwi\u0105, kt\u00f3r\u0105 odda\u0142 dla niego. Misja otrzymuje, misja ratuje. Znaki nie s\u0105 przypadkowe.
\nProsz\u0105 go, by wymy\u015bli\u0142 imi\u0119 dla nowego Tullio, dopiero co narodzonego, a on wybiera imi\u0119 \u201eKacper\u201d, przypisywane jednemu z trzech kr\u00f3li szukaj\u0105cych Boga. Ale nawet Kacper czasami czuje si\u0119 przygn\u0119biony: rodzina i wsp\u00f3\u0142bracia s\u0105 daleko. Potrzebuje kogo\u015b, do kogo m\u00f3g\u0142by przylgn\u0105\u0107, on, kt\u00f3ry tyle razy by\u0142 tym kim\u015b dla innych: psycholog jest wa\u017cny, ale niewystarczaj\u0105cy, szuka ojca duchownego i znajduje go w mniszce trapistce, Marieli; dla niego jest zawsze otwarty pok\u00f3j w tej przystani spokoju i natury, jak\u0105 jest klasztor. \u201eTo tam odkry\u0142em, \u017ce zawsze biega\u0142em z pr\u0119dko\u015bci\u0105 300 na godzin\u0119, dop\u00f3ki nie zderzy\u0142em si\u0119 z krzy\u017cem. Dopiero w b\u00f3lu odnalaz\u0142em tempo, \u015bwiadomo\u015b\u0107, spowolnienie\u201d.
\nPotem nast\u0105pi\u0142y miesi\u0105ce dochodzenia do siebie: zdrowe jedzenie, spacery, przeja\u017cd\u017cki rowerowe. Dopi\u0105\u0142 swego. Ale 19 kwietnia 2023 r., w drodze powrotnej z treningu rowerowego, potr\u0105ci\u0142 go autobus. \u201ePami\u0119tam to tak, jakby by\u0142o wczoraj: jedna noga pod ko\u0142ami, druga zwisaj\u0105ca z roweru. Podchodzi jaki\u015b m\u0119\u017cczyzna, zdejmuje pasek, zaciska go wok\u00f3\u0142 mojego cia\u0142a, aby zatamowa\u0107 krwawienie. M\u00f3wi dobre s\u0142owa, pr\u00f3buje mnie pocieszy\u0107. Ca\u0142y czas jestem przytomny. Nigdy nie dowiedzia\u0142em si\u0119, kim on by\u0142\u201d. Tak\u017ce tym razem Tullio zostaje uratowany, szpital znajduje si\u0119 500 metr\u00f3w dalej, ale ciemno\u015b\u0107 wydaje si\u0119 by\u0107 bezkresna: \u201eMinut\u0119 wcze\u015bniej by\u0142em misjonarzem, minut\u0119 p\u00f3\u017aniej by\u0142em dzieckiem potrzebuj\u0105cym wszystkiego\u201d. Lekarz og\u0142asza z\u0142e wie\u015bci: jedna noga jest stracona, drug\u0105 ma nadziej\u0119 uratowa\u0107 do kolana. \u201eAle czego Ty chcesz ode mnie, Bo\u017ce? Nie wystarczy\u0142 Ci Stefano, m\u00f3j ojciec, moje po\u015bwi\u0119cenie si\u0119 Tobie, misja, moje zderzenie z krzy\u017cem?\u201d
\nB\u00f3g nie nawi\u0105zuje po\u0142\u0105cze\u0144 telefonicznych, odpowiada stopniowo. Tullio ju\u017c to wie. Teraz, gdy jest z powrotem w Padwie, w cieniu antonia\u0144skiej bazyliki, gdzie w pierwszych latach XXI wieku zajmowa\u0142 si\u0119 duszpasterstwem m\u0142odzie\u017cowym, ci dawni nastolatkowie, kt\u00f3rych wtedy kszta\u0142towa\u0142 w wierze, s\u0105 dzi\u015b lekarzami i piel\u0119gniarkami, i opiekuj\u0105 si\u0119 nim z wielk\u0105 trosk\u0105: \u201eTo, co zasiejesz, nie przepadnie, mog\u0119 o tym za\u015bwiadczy\u0107\u201d. Ze swojego w\u00f3zka inwalidzkiego patrzy \u015bwiatu prosto w oczy i nie ma zamiaru dawa\u0107 mu \u017cadnych ulg: \u201eNie mog\u0119 znie\u015b\u0107 niesprawiedliwo\u015bci, barier architektonicznych, samotno\u015bci u\u0142omnych ludzi, powierzchowno\u015bci, chowania si\u0119 za biurokracj\u0105. Je\u015bli b\u0119d\u0119 musia\u0142, wykrzycz\u0119 to na cztery strony, bo nie mam ju\u017c cierpliwo\u015bci\u201d. \u015awiat sta\u0142 si\u0119 powolny: \u201ePrzygotowanie si\u0119 rano zajmuje mi p\u00f3\u0142torej godziny, kiedy\u015b wystarcza\u0142 mi kwadrans. Ale dzi\u015b ja zarz\u0105dzam czasem, we wcze\u015bniejszym \u017cyciu to czas zarz\u0105dza\u0142 mn\u0105\u201d. Jego spojrzenie jest jak radar: \u201eZauwa\u017cy\u0142em ogromn\u0105 samotno\u015b\u0107 w szpitalach. Widzia\u0142em ojc\u00f3w przylepionych do telefon\u00f3w kom\u00f3rkowych, nie chc\u0105cych spojrze\u0107 w oczy swojemu nieuleczalnie choremu dziecku. Choroba to wywr\u00f3cony \u015bwiat, kt\u00f3ry dotyka cierpi\u0105cych i ich rodziny. Nie jeste\u015bmy przygotowani, nie wiemy, jak sobie radzi\u0107, nie umiemy by\u0107 blisko. Ulg\u0105 dla wszystkich by\u0142aby natomiast \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 normalnego biegu \u017cycia, nawet w najtrudniejszych chwilach\u201d.<\/p>\n

Tullio Kacper wci\u0105\u017c szuka odpowiedzi w zakamarkach swojej historii, ale z pewno\u015bci\u0105 wie, \u017ce nadal ma przed sob\u0105 \u017cycie: \u201eNie zamierzam go zmarnowa\u0107, nie zamierzam marnowa\u0107 b\u00f3lu. Chcia\u0142bym by\u0107 obok tych, kt\u00f3rzy szukaj\u0105 \u015bwiat\u0142a, czekaj\u0105c razem na \u015bwit\u201d.
\n<\/strong>Fr. Tullio PASTORELLI nale\u017cy do prowincji w\u0142oskiej \u015bw. Antoniego z Padwy (W\u0142ochy P\u00f3\u0142nocne). Profesj\u0119 czasow\u0105 z\u0142o\u017cy\u0142 8 wrze\u015bnia 1993 r., profesj\u0119 wieczyst\u0105 4 pa\u017adziernika 1997 r., a \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 4 wrze\u015bnia 1999 r.<\/p>\n

Niniejszy artyku\u0142 jest cz\u0119\u015bci\u0105 dossier po\u015bwi\u0119conego chorobie. Z ca\u0142ym materia\u0142em mo\u017cna zapozna\u0107 si\u0119 w \u201eMessaggero di Sant\u2019Antonio\u201d z lutego 2025 r. oraz w cyfrowej wersji magazynu.<\/em><\/p>\n

Giulia Cananzi<\/a>
\nZa: https:\/\/messaggerosantantonio.it\/content\/nato-tre-volte-0<\/a><\/p>\nngg_shortcode_0_placeholder\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pomimo podw\u00f3jnej \u017ca\u0142oby, ci\u0119\u017ckiej choroby i wypadku, kt\u00f3ry zmusi\u0142 go do poruszania si\u0119 na w\u00f3zku inwalidzkim, fr. Tullio PASTORELLI patrzy \u015bwiatu prosto w oczy. Nie ma \u017cadnego robienia z siebie ofiary w przypadku tego misjonarza, kt\u00f3ry wyja\u015bnia, dlaczego \u017cycie nie powinno by\u0107 zmarnowane. Ojciec Tullio narodzi\u0142 si\u0119 trzy razy. Nosi w swoim ciele, ale przede […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":78437,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[131,118,149],"tags":[3011,2154],"class_list":["post-78441","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-federacje","category-fimp-pl","category-wiadomosci","tag-tullio-pastorell-ofmconv-pl","tag-wlochy-polnoc"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/78441","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=78441"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/78441\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/78437"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=78441"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=78441"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ofmconv.net\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=78441"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}