W dniach 25-27 października 2026 r. obchodziliśmy 40. rocznicę „Spirito di Assisi” („Duch Asyżu”) – międzyreligijnej modlitwy o pokój, czyli inicjatywy zapoczątkowanej przez św. Jana Pawła II. Temat tegorocznych wydarzeń brzmiał: Nieuzbrojony i rozbrajający pokój: międzynarodowe spotkanie na rzecz pokoju w Asyżu.
W dniach poprzedzających spotkanie centralne (25-26 października) odbyło się wiele konferencji i paneli, zarówno w samym Asyżu, jak i w Santa Maria degli Angeli. Nie sposób zreferować ich wszystkich, ponieważ trwały równolegle w wielu różnych miejscach. Zainteresowanych odsyłam do oficjalnej strony internetowej Wspólnoty Sant’Egidio, gdzie można znaleźć kompletne materiały:
https://www.santegidio.org/pageID/1/langID/en/HOME.html.
Z mojej perspektywy wydarzenie to miało również wymiar bardzo osobisty. Stało się okazją do ponownego spotkania z ludźmi, których poznałem w ciągu ostatnich miesięcy podczas moich podróży i wizyt. A jednocześnie otworzyło możliwość nawiązania kontaktów z nowymi osobami, z którymi w przyszłości zamierzamy realizować wspólne projekty o charakterze ekumenicznym i międzyreligijnym.
Wbrew opiniom, które powszechnie krążą w niektórych środowiskach kościelnych i religijnych, zainteresowanie dialogiem oraz zapotrzebowanie na niego wcale nie osłabło ani nie przestało być aktualne. Wręcz przeciwnie, stał się on głębokim „pragnieniem” wielu ludzi, którzy starają się właściwie odczytywać znaki dzisiejszego czasu. Stawiamy sobie te same pytania, na które często odpowiadamy w podobny sposób. Wyznawcy różnych religii i denominacji poszukują zbliżonych doświadczeń duchowych lub po prostu szukają Boga w świecie, który stara się Go zmarginalizować, albo też tworzy teorie o Bogu, który rzekomo opuścił ten świat. Dialog międzyreligijny i ekumeniczny to często jedyna skuteczna droga do porozumienia i akceptacji, a także gwarancja pokoju – przede wszystkim tego wewnętrznego, w sercu. I chyba właśnie o taki pokój modlimy się w Asyżu. Dzielimy się pokojem, który sami nosimy w sobie.
Dlatego to asyskie spotkanie było i jest niezwykle potrzebne współczesnemu społeczeństwu – społeczeństwu tak bardzo zróżnicowanemu pod względem pochodzenia, wyznania, języka, koloru skóry, a nawet przekonań społeczno-politycznych. Oczywiście nie unikniemy całkowicie ryzyka instrumentalnego wykorzystywania religii w polityce. Właśnie dlatego spotkania liderów religijnych z całego świata pozwalają zachować wiarygodność i skuteczność dialogu oraz chronią właściwą harmonię między sferą wiary a polityką. W tym miejscu kluczowa okazuje się mądrość w dialogu. Istnieje w Polsce bardzo proste, potoczne powiedzenie: „Kto mądry, ten zrozumie”.
Na koniec krótka wzmianka kronikarska. Dzięki pomocy Sergio FUSETTI, szefa biura technicznego w Świętym Konwencie w Asyżu, udało nam się zorganizować wystawę prezentującą wybrane wydarzenia z działalności międzynarodowego centrum franciszkańskiego ds. dialogu (CEFID). W sali Lorenzetti zawisło kilka oprawionych fotografii, które przed laty – najpewniej za czasów fr. Silvestro BEJAN – były już prezentowane na ekspozycji. Taki piękny, franciszkański akcent!
Fr. Sławomir KLEIN
delegat generalny ds. ekumenizmu i dialogu międzyreligijnego (EDI)
