W czwartek 5 listopada 2026 r. gwardianie i proboszczowie z prowincji św. Józefa Oblubieńca NMP w Rumunii zebrali się w kurii prowincjalnej w Bacău na pierwszym spotkaniu w obecnym roku duszpasterskim. W osiemsetną rocznicę śmierci św. Franciszka z Asyżu dzień ten poświęcono wezwaniu z San Damiano i jego znaczeniu dla braci zaangażowanych w kierowanie wspólnotami oraz w posługę duszpasterską w parafiach.
Program rozpoczął się o godz. 9.30 modlitwą i powitaniem ze strony fr. Cristiana DUMEA, gwardiana wspólnoty gospodarzy. Następnie fr. Fabian BLAJ, gwardian i proboszcz wspólnoty katolickiej obrządku łacińskiego pw. Wniebowzięcia NMP w Nisiporești w okręgu Neamț, wygłosił medytację na temat: Franciszku, idź i napraw mój Kościół, który się wali! Zakonnicy i pasterze dzisiaj.
Prelegent wskazał na pewne analogie między przemianami społeczeństwa średniowiecznego a współczesnymi wyzwaniami. Tak jak Franciszek odpowiedział na duchowe pragnienia swoich czasów poprzez autentyczne doświadczenie Ewangelii, tak dziś Kościół jest wezwany do szukania nowych dróg jej głoszenia. W obliczu sekularyzacji, starzenia się duchowieństwa i spadku powołań, ale także poszukiwania sensu, świadectwo wiary musi pozostać wiarygodne i bliskie ludziom.
Mówca przypomniał duchową drogę Franciszka: od wezwania do naprawy walącego się kościoła po zrozumienie głębszej misji, jaką było przyczynianie się do odnowy Kościoła przez nawrócenie, wierność Ewangelii i braterstwo. Ta droga, dojrzewająca w spotkaniu z Bogiem i z bliźnim, pozostaje punktem odniesienia dla życia konsekrowanego. Odnowa wspólnot zaczyna się bowiem od podjęcia własnej odpowiedzialności i gotowości do oddania swoich darów na służbę braciom, wspieranych życiem wewnętrznym i modlitwą.
Prowadzący przywołał słowa papieża Leona XIV wypowiedziane podczas modlitwy Anioł Pański w dniu 4 października 2026 r.: św. Franciszek, zainspirowany przez Ukrzyżowanego, oparł swoje życie na Chrystusie i przyczynił się do odnowy Kościoła przez wiarę i braterską miłość.
Następnie pogłębił trzy wymiary misji franciszkańskiej: służbę, pokój i odwagę misyjną. Służba, na wzór Jezusa umywającego uczniom nogi, wymaga pokory, dyspozycyjności i troski o braci, połączonej z rezygnacją z pragnienia panowania. Pokój, głoszony przez Franciszka w jego pozdrowieniu i powierzony braciom, zobowiązuje do wspierania pojednania, dialogu i komunii. Odwaga misyjna zaprasza do opuszczenia własnych wygód, by wyjść naprzeciw ludziom i potrzebom społeczeństwa.
U podstaw wszystkiego leży świadectwo braterskie: wzajemna miłość jest znakiem rozpoznawczym uczniów Chrystusa (por. J 13, 35). Przed jakąkolwiek inicjatywą duszpasterską to jakość relacji między braćmi czyni Ewangelię wiarygodną i ukazuje aktualność charyzmatu franciszkańskiego.
Po przerwie, o godz. 10.45, uczestnicy podzielili się na trzy grupy, aby podyskutować o równowadze między obowiązkami administracyjnymi a życiem duchowym, o pojednaniu braterskim oraz o aspektach osobistych i wspólnotowych wymagających odnowy, dzieląc się przy tym doświadczeniami i możliwymi odpowiedziami na konkretne trudności.
O godz. 12.15 minister prowincjalny fr. Damian-Gheorghe PĂTRAȘCU przewodniczył Mszy św., zachęcając do dziękczynienia Bogu za braterstwo, powołanie franciszkańskie i przykład św. Franciszka oraz do modlitwy o nowe powołania do życia konsekrowanego i kapłaństwa.
W homilii przywołał spojrzenie Jezusa, zdolne dostrzec zmęczenie, cierpienia i potrzeby, zachęcając współbraci do zastanowienia się nad własnym sposobem patrzenia na osoby powierzone ich opiece. Gwardian, powołany do czuwania nad wspólnotą braterską jak strażnik, powinien kierować swoją uwagę na każdego zakonnika, nie dając się zdominować osobistym sympatiom – także w trudnych relacjach – uznając jego godność, rozumiejąc jego historię oraz przyjmując jego potrzeby z szacunkiem i delikatnością.
Po wspólnym obiedzie, o godz. 14.30, podczas sesji plenarnej przedstawiono refleksje grup. Minister prowincjalny przekazał następnie kilka komunikatów dotyczących prowincji, dziękując braciom za udział, dyspozycyjność i zaangażowanie w powierzone posługi. Całość zakończyła się około godz. 17.
Spotkanie odnowiło świadomość, że wezwanie z San Damiano wciąż stawia braciom pytanie: Kościół odnawia się przez ludzi, którzy pozwalają się przemieniać Chrystusowi. Owocność posługi przejawia się w podejmowanych działaniach, a przede wszystkim w jakości życia braterskiego i konkretnej miłości.
Fr. Vlad-Bogdan BEJAN
