Wraz z rozpoczęciem osiemsetnej rocznicy śmierci św. Franciszka we wszystkich franciszkańskich wspólnotach na świecie obserwuje się interesujący wzrost liczby inicjatyw i refleksji, które z pewnością będą stanowić impuls do zgłębienia prawdziwego znaczenia charyzmatu i duchowego dziedzictwa Biedaczyny z Asyżu. Planowanych jest wiele wydarzeń, które budzą nadzieję na duchowe i kulturowe ożywienie proponowanych treści.
Osiemsetlecie w 2026 r.
Wraz z uroczystym otwarciem osiemsetlecia w dniu 10 stycznia 2026 r. w Porcjunkuli, ogłoszeniem franciszkańskiego roku jubileuszowego, opublikowaniem okolicznościowego listu papieża Leona XIV i listu ministrów generalnych franciszkanów rozpoczęła się droga świętowania, będąca momentem łaski i pogłębienia przesłania franciszkańskiego. W świętym z Asyżu świat nadal widzi wiernego świadka Ewangelii, piewcę doskonałej radości i budowniczego mostów na rzecz „nieuzbrojonego i rozbrajającego” pokoju w ludzkości poszukującej pewników i wartości niepodlegających negocjacjom.
Zaplanowane wydarzenia mają na celu ponowne odkrycie uniwersalności i aktualności przesłania Biedaczyny z Asyżu. Szczególnie wymowne będzie wystawienie doczesnych szczątków św. Franciszka w bazylice dolnej w Asyżu podczas Wielkiego Postu. Aby zaangażować wiernych i czcicieli Franciszka, na placach, w kościołach i teatrach odbędzie się koncert L’infinitamente piccolo z udziałem Angelo BRANDUARDI, spektakl Franciscus Simone CRISTICCHI oraz historyczny musical Forza venite gente Michele PAULICELLI. W każdym kościele franciszkańskim na świecie już zorganizowano inicjatywy i wydarzenia mające na celu pogłębienie postaci brata Franciszka.
Siedemsetlecie w 1926 r.
Jeśli chciałoby się porównać siedemsetlecie obchodzone w 1926 r., to można dostrzec pewne podobieństwa między sytuacją sprzed stu lat i dzisiejszą rzeczywistością w dziedzinie społecznej, religijnej, a zwłaszcza w Kościele i w naszym Zakonie.
Pierwsze dwadzieścia lat XX wieku było burzliwym okresem historycznym, ponieważ nastąpiło po smutnych wydarzeniach związanych z dwukrotną kasatą Zakonów, a w dziedzinie społecznej po katastrofie pierwszej wojny światowej w latach 1914-1918. Były to lata kryzysu na każdym poziomie, a sytuacja społeczna z trudem się poprawiała. Dzięki apelom papieży odnotowano pierwsze owoce wzrostu powołań w Kościele; w szczególności nasz Zakon, wraz z otwarciem misji w Chinach w 1925 r., rozpoczął ów misyjny świt, który dał impuls do wzrostu liczebnego i charyzmatycznego.
W 1926 r. miało miejsce ważne i inspirujące wydarzenie – obchody siedemsetnej rocznicy śmierci św. Franciszka. Wydarzenie to miało ogromny oddźwięk i dało znaczący impuls wewnątrz Kościoła dzięki encyklice papieża Piusa XI Rite expiatis, w której zachęcał Kościół do życia charyzmatem Biedaczyny w trudnym dla całej ludzkości momencie historycznym, nawiązując do encykliki papieża Leona XIII Auspicato concessum, napisanej 40 lat wcześniej z okazji siedemsetnej rocznicy urodzin św. Franciszka.
Ponadto w ramach Zakonu powstała franciszkańska krucjata misyjna, aby zachęcić braci do missio ad gentes. Od tej proroczej intuicji ministrów generalnych, fr. Domenico TAVANI i fr. Alfonso ORLINI, zaczął się powołaniowy i misyjny rozkwit, który po doświadczeniach w Chinach w 1925 r., w Japonii ze św. Maksymilianem Kolbem w 1930 r. i w Zambii z fr. Francesco Costantino MAZZIERI w 1931 r. trwa do dziś z obecnością misyjną w 40 krajach świata.
Jesteśmy przekonani, że również osiemsetlecie w 2026 r. – dzięki misyjnemu impulsowi siedemsetlecia w 1926 r. – będzie sprzyjającą okazją do wielkiego odrodzenia franciszkańskiego za przykładem i duchowym dziedzictwem naszego założyciela.
Fr. Paolo FIASCONARO
