W dniach 11-18 września 2026 r. bracia z kustodii prowincjalnej św. Bonawentury we Francji i Belgii, wraz z komisarzem kustodialnym, zebrali się w klasztorze św. Antoniego z Padwy w Brukseli na corocznym spotkaniu braterskim. Dni te upłynęły pod znakiem budowania relacji, modlitwy oraz wspólnej refleksji nad nadchodzącymi wyzwaniami.
Zakonnicy z kustodii spotykają się dwa razy w roku, aby przeżyć czas formacji i umocnić braterskie więzi. Tym razem tematem przewodnim stało się zagadnienie szczególnie istotne na obecnym etapie życia tej wspólnoty: Solidna nadzieja. Hasło to, zainspirowane modlitwą św. Franciszka przed krucyfiksem w San Damiano, wyznaczało kierunek dniom rozważań i rozeznawania.
Wtorek upłynął przede wszystkim w atmosferze słuchania i ciszy. Wprowadzenie do refleksji przygotował fr. Éleuthère MAKUTA BAHARANYI ze wspólnoty braci mniejszych w Brukseli, który zachęcił zebranych do pochylenia się nad nadzieją przepełniającą serce św. Franciszka. W swoim wystąpieniu nawiązał również do osobistych doświadczeń z pobytu w Stambule, gdzie posługiwał na placówce położonej blisko naszego klasztoru św. Antoniego. Jego świadectwo pomogło uczestnikom powiązać franciszkańską nadzieję z różnorodnymi realiami, w jakich bracia realizują dziś swoje powołanie. Na koniec dnia każdy miał możliwość podzielenia się tym, co poruszyło go podczas rozważań.
W środę dynamika spotkania uległa zmianie – po etapie słuchania przyszedł czas na dialog. Każdy ze współbraci został poproszony o opowiedzenie o swoim codziennym życiu i funkcjonowaniu własnej wspólnoty: o radościach, troskach, zachodzących zmianach oraz pytaniach dotyczących przyszłości. W ostatnich miesiącach wspólnoty kustodii przeszły bowiem wiele przeobrażeń. Po południu uczestnicy zebrali się w mniejszych grupach, aby pogłębić wybrane kwestie i nakreślić plany na najbliższy czas.
Rozmowy toczyły się według metody synodalnej, polegającej na umożliwieniu każdemu zabrania głosu oraz na uważnym słuchaniu bez natychmiastowego oceniania czy odpowiadania, z szacunkiem dla wypowiedzi drugiego człowieka. To z pozoru proste ćwiczenie okazało się niezwykle pomocne w procesie rozeznawania właściwych dróg.
W kolejnych dniach program spotkania niezmiennie łączył chwile modlitwy, braterskich rozmów i refleksji, w których centrum wciąż pozostawała przyszłość kustodii i poszukiwanie dla niej odpowiedniego kierunku.
W ciągu tego tygodnia znalazł się również czas na bliższe poznanie dziedzictwa historycznego Belgii. Piętnastu braci udało się do Gandawy, gdzie podziwiali słynny ołtarz gandawski („Pokłon Baranka Bożego”) – XV-wieczne arcydzieło flamandzkich malarzy, braci VAN EYCK. Obecność zakonników na ulicach miasta wzbudzała zainteresowanie i stała się okazją do kilku spontanicznych spotkań z mieszkańcami oraz turystami. Wizyta ta przypomniała, że franciszkańska obecność wciąż potrafi budzić ciekawość i stwarzać przestrzeń do dialogu w samym sercu europejskich miast.
W piątek, po zakończeniu dni pełnych refleksji i braterstwa, zakonnicy ruszyli w drogę powrotną. Dla części z nich była to całkiem długa podróż.
Każdy ze współbraci odjeżdżał z własnymi pytaniami, ale też z bogactwem tego, co przeżył w Brukseli: z braterskim słowem, inspirującymi myślami, a przede wszystkim z zaproszeniem, by patrzeć w przyszłość z ufnością.
Dla kustodii, stojącej przed zadaniem wyznaczenia swojej drogi na najbliższe lata, te dni były kluczowym etapem – czasem zatrzymania się, wzajemnego wysłuchania i przypomnienia sobie, że nadzieję najpełniej przeżywa się we wspólnocie.
Fr. Jean-François Marie AUCLAIR
