„Wdzięczność to rozpoznanie dobra, w którym się uczestniczy i którym zostało się obdarowanym” – tymi słowami fr. Marek SYKUŁA, gwardian klasztoru franciszkanów przy parafii i sanktuarium św. Antoniego Padewskiego w Łodzi Łagiewnikach, rozpoczął uroczystą Eucharystię sprawowaną 14 marca 2026 r. z okazji 90. rocznicy urodzin fr. Macieja KRZYMOWSKIEGO.
Wyjątkowe wydarzenie zgromadziło wspólnotę zakonną, przedstawicieli prowincji Matki Bożej Niepokalanej w Polsce (Warszawa) oraz wiernych, którzy dziękowali za wieloletnią posługę jubilata.
Uroczystej liturgii przewodniczył fr. Maciej KRZYMOWSKI, a wraz z nim przy ołtarzu stanęli minister prowincjalny fr. Piotr ŻURKIEWICZ oraz miejscowy gwardian fr. Marek SYKUŁA, który we wstępie podkreślił cichą i braterską obecność jubilata we wspólnocie oraz jego ofiarną posługę w konfesjonale.
W homilii minister prowincjalny, nawiązując do Ewangelii o faryzeuszu i celniku, wskazał na postawę serca jako klucz do autentycznej modlitwy. Podkreślił, że celnik – w przeciwieństwie do faryzeusza skupionego na sobie – staje przed Bogiem w prawdzie o swojej słabości, uznaje całkowitą zależność od Niego. I odniósł te słowa do jubilata, dziękując mu za dar życia naznaczonego głębokim uszanowaniem i miłością wobec Zakonu i Kościoła. Wyraził wdzięczność za jego posługę na odpowiedzialnych urzędach w prowincji, jego gotowość do służby oraz jego życzliwą bliskość wobec każdego potrzebującego.
Po zakończeniu liturgii fr. Maciej KRZYMOWSKI podzielił się z obecnymi poruszającym świadectwem swojego życia, które rozpoczęło się w 1936 r. w Krzymoszycach. Wspomniał doświadczenia II wojny światowej, huk niemieckich bombowców oraz trudne lata powojenne, kiedy jako młody chłopak poczuł wezwanie do służby Bożej. Jego droga do kapłaństwa wiodła przez niższe seminarium w Niepokalanowie. Gdy w czasach komunistycznych zamknięto tę placówkę, Zakon – pragnąc ratować powołania i umożliwić młodym kontynuowanie formacji – obłóczył piętnastoletnich chłopców w habity. Kolejne lata to intensywna nauka w Łagiewnikach, studia pedagogiczne na KUL oraz wieloletnia praca wychowawcza w Krakowie i Łodzi Łagiewnikach. Posługa misyjna i wychowawcza objęła również Wiedeń oraz Niemcy, gdzie początkowo odczuwał lęk przed krajem związanym z bolesną historią wojenną.
Jubilat szczególnie podziękował członkom Żywego Różańca, podkreślając, że ich gorliwa modlitwa pomogła mu odzyskać zdrowie w trudnych chwilach. W odpowiedzi przedstawiciele kół różańcowych złożyli życzenia, aby „płatki róż wyściełały jego dalszą drogę życia”.
Uroczystość zakończyła się braterskim spotkaniem i poczęstunkiem, co było okazją do dalszych wspomnień i wspólnego świętowania jubileuszu.
Wspólnota zakonna oraz wierni życzą drogiemu jubilatowi obfitości łask Bożych i opieki Niepokalanej na kolejne lata życia w zdrowiu i pokoju serca.
Fr. Maciej PIECZYNIA
