W ramach obchodów 800. rocznicy śmierci św. Franciszka z Asyżu wspólnota międzynarodowego kolegium Seraphicum w Rzymie udała się w piątek 13 marca 2026 r. na braterską pielgrzymkę do Asyżu, aby oddać cześć szczątkom świętego w bazylice św. Franciszka.
Najważniejszym momentem było uczczenie szczątków świętego – gest prosty, ale głęboko znaczący dla każdego brata mniejszego konwentualnego. Przed relikwiami św. Franciszka bracia odnowili wewnętrzne pragnienie życia według Ewangelii, zgodnie z charyzmatem otrzymanym od Biedaczyny z Asyżu: życia opartego na braterstwie, mniejszości i radykalnym zaufaniu do Boga. Dzień zakończył się Mszą św. sprawowaną w bazylice górnej, znakiem komunii kościelnej i braterstwa, które rodzi się ze słuchania słowa Bożego i dzielenia się łamanym chlebem.
Pielgrzymka ta nabiera szczególnego znaczenia w jubileuszowym roku upamiętniającym przejście św. Franciszka do nieba (1226-2026). Jak przypomina Kościół w tym czasie łaski, śmierć świętego nie była końcem ludzkiego projektu, ale paschalnym dopełnieniem życia całkowicie oddanego Ewangelii. Franciszek przyjął śmierć jako „siostrę”, ponieważ nauczył się przeżywać wszystko jako dar otrzymany i oddany Bogu. Powrót do jego grobu to nie tylko akt pobożności, ale zaproszenie do odkrycia na nowo istoty franciszkańskiego powołania. Braterstwo nie rodzi się bowiem ze struktur czy organizacji, ale ze wspólnego spotkania z Chrystusem, przeżywanego w prostocie Ewangelii. Doświadczenie przeżyte w Asyżu potwierdza to, o czym wspomniał kustosz Świętego Konwentu fr. Marco MORONI: to wydarzenie nie jest widowiskiem, ale głębokim momentem duchowym. „Widok tysięcy pielgrzymów przemierzających bazylikę z pogodnymi twarzami, czasem ze łzami wzruszenia, jest najpiękniejszym świadectwem tego, że ludzie pragną autentycznego spotkania z Bogiem”. Dla braci z Seraphicum pielgrzymka była również konkretnym znakiem międzynarodowego braterstwa, które charakteryzuje kolegium. Pochodzący z różnych kultur i narodów bracia wędrowali razem ku temu samemu duchowemu źródłu, będąc przekonani, że charyzmat św. Franciszka nadal buduje komunię ponad wszelkimi granicami. W szkole świętego z Asyżu braterstwo staje się w ten sposób codzienną drogą: uczy żyć jak bracia, podziela radości i trudy, podąża wspólnie ku Bogu. W tym sensie pielgrzymka do Asyżu nie była tylko wizytą, lecz powrotem do początków, aby na nowo odkryć, że prawdziwe dziedzictwo pozostawione przez Franciszka swoim braciom jest tylko jedno: żyć świętą Ewangelią w braterstwie.
Fr. Adam MĄCZKA, gwardian i rektor Seraphicum
