W dniach 7-25 lutego 2026 r. sekretarz generalny ds. formacji fr. Bernardino HOSPITAL POSADA złożył wizytę braterską w różnych jurysdykcjach Afryki Wschodniej i Południowej. Towarzyszyli mu asystent generalny AFCOF (African Federation of Conventual Franciscans) fr. Blasio Ooko OLENGE oraz przewodniczący ds. formacji w tej federacji fr. Moses Kabenla ARTHUR z kustodii prowincjalnej św. Antoniego z Padwy w Ghanie, gdzie pełni również funkcję mistrza nowicjuszy.
Trasa obejmowała delegaturę prowincjalną w Ugandzie, prowincję św. Franciszka z Asyżu w Kenii, kustodię prowincjalną św. Maksymiliana M. Kolbego w Tanzanii oraz prowincję świętych pierwszych męczenników franciszkańskich w Zambii (pozostałe miejsca zostaną odwiedzone podczas kolejnej wizyty). W każdej jurysdykcji można było osobiście spotkać się z braćmi przebywającymi na formacji, ich wychowawcami i koordynatorami formacji, włączając się w szczery dialog i braterskie słuchanie. Wyraża się serdeczną wdzięczność za otwartość i współpracę na różnych szczeblach.
Była to podróż głęboko naznaczona braterstwem. Obecność dwóch towarzyszących współbraci okazała się prawdziwym pomostem komunii i wzajemnej pomocy. Wzmocniły się wspólne doświadczenia i odnowione poczucie wspólnej misji w formacji zakonnej. W tej wymianie – podwójnej, a nawet potrójnej między północą a południem Zakonu – widoczne jest to, co przywołuje przypowieść z Ewangelii Mateusza (13, 52): gospodarz, który wyciąga ze swojego skarbca rzeczy stare (trudne i pełne poświęceń początki różnych fal misyjnych w implantatio Ordinis) i rzeczy nowe (żywotność i misyjny zapał naszej obecności w Afryce dzisiaj). Historia to nie tylko pamięć: to żywa teraźniejszość.
Bezpośredni kontakt z wychowawcami i wychowankami pozwolił dostrzec rzeczywistość powołaniową, którą wcześniej można było jedynie przeczuwać, a teraz postrzega się ją z większą jasnością i nadzieją. Środki i warunki formacji początkowej są na ogół surowe – a czasem twórczo pomysłowe – ale widać w nich wspaniałomyślne poświęcenie. Robi się to, co możliwe, a często nawet więcej. Nadal konieczne jest ożywianie i towarzyszenie formacji początkowej zgodnie z wytycznymi Discepolato francescano. Doświadczenie roku braterstwa między filozofią a teologią wydaje się być znaczącą propozycją, która może zainspirować inne środowiska formacyjne.
Jeśli chodzi o formację ustawiczną, uznaje się potrzebę jej wzmocnienia i podjęcia z większą determinacją. Choć w fazie formacji początkowej obserwuje się bogate życie modlitewne i wyraźną identyfikację z charyzmatem, to jednak ta intensywność ma tendencję do zmniejszania się w latach następujących po profesji solemnej. Kwestie te będą przedmiotem refleksji podczas najbliższego spotkania wychowawców, zaplanowanego w dniach 15-20 czerwca 2026 r. w Lusace.
Afryka nie jest przyszłością: jest już teraźniejszością. Kilku franciszkanów z AFCOF współpracuje obecnie w różnych obszarach Zakonu, oferując swoje bogactwo i dynamizm. Również formacja w Rzymie zakonników pochodzących z tego regionu zasługuje na dalszą uwagę, zwłaszcza poprzez rozeznanie, które przyniesie korzyści całemu Zakonowi.
Fr. Bernardino HOSPITAL POSADA, sekretarz generalny ds. formacji
