Rumuński film dokumentalny Franciszkanin w kajdanach: Anton Demeter, kapłan bez nóg w reżyserii Dragoșa ZĂMOȘTEANU – premiera obrazu odbyła się 7 czerwca 2025 r. w kinie „Ateneu” w Jassy w ramach międzynarodowego festiwalu psychoanalizy i kina 2025, a potem był pokazywany również na innych festiwalach filmowych – jest teraz dostępny na YouTube z napisami w języku włoskim i angielskim.
Film można znaleźć pod następującym linkiem:
https://www.youtube.com/watch?v=Hi6tXCSYV0s
Reżyser Dragoș ZĂMOȘTEANU, którego pasją i wytrwałością jest dokumentowanie i przedstawianie szerokiej publiczności wyjątkowości ludzkiej i duchowej mniej znanych lub nawet zapomnianych postaci z najnowszej historii Rumunii, zachęca nas poprzez film poświęcony słudze Bożemu, franciszkańskiemu kapłanowi Antonowi DEMETER, do uważnego słuchania i wnikliwego obserwowania, jak w życiu „ojca bez nóg” spełniły się słowa, które nasz Pan skierował do swoich uczniów: „Sługa nie jest większy od swego pana. Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować” (J 15, 20).
Wieczna prawda zawarta w tych Boskich słowach sprawia, że obejrzenie filmu ZĂMOȘTEANU staje się dla widza prawdziwym wydarzeniem wiary, gdzie sam może doświadczyć urzeczywistnienia tajemnicy męki naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Umiejętność, z jaką autor dokumentu potrafił połączyć bezpośrednie świadectwo fr. DEMETER z wypowiedziami osób, które wraz z nim przeżyły tę samą mękę lub były świadkami jego kalwarii, wraz z innymi elementami audiowizualnymi, potęguje nie tylko emocjonalny i duchowy wpływ filmu na widza, ale także jego zaangażowanie w swego rodzaju somatyczne uczestnictwo w doświadczeniach bohaterów.
To po raz kolejny prowadzi nas do przyznania racji pisarce Simone WEIL, która trafnie zauważyła, że „poprzez radość piękno świata wkracza do naszej duszy. Poprzez ból wkracza ono w nasze ciało”. Chodzi oczywiście o to piękno, które „zbawi świat” (Dostojewski) i które fr. DEMETER uwidacznia w swoim oświadczeniu zawartym w ścieżce dźwiękowej filmu: „Nie czułem gniewu czy pragnienia zemsty ani wobec śledczych, którzy mnie znieważali, ani wobec tego porucznika, który uderzył mnie młotkiem w plecy. Modliłem się za nich i mówiłem: «Panie, przebacz im!»”.
Uważam, że nadprzyrodzona łaska świętości i wstawiennictwa, którą wiele osób dostrzegło w ojcu Antonie DEMETER, wsparła i umożliwiła powstanie tego dzieła filmowego.
Mamy nadzieję, że przez długi czas będzie ono służyć celowi, dla którego powstało: „Oddać sprawiedliwość – w rozumieniu zapobiegania zapomnieniu – ludziom, którzy nadają sens temu krajowi i na których w rzeczywistości opiera się nasz kraj” (Dragoș ZĂMOȘTEANU).
Pokaz filmu w ramach katechezy lub innych spotkań formacyjnych, a także jego rozpowszechnianie wśród jak największej liczby osób, może przyczynić się do osiągnięcia celu, dla którego został nakręcony, oraz do szerzenia sławy świętości sługi Bożego Antona DEMETER, żywiąc nadzieję, że wkrótce ujrzymy go wyniesionego do chwały ołtarzy.
Fr. Virgil BLAJ
