W dniach 18-24 sierpnia 2026 r., wraz z Marielą CÉSPEDES, prezes narodową Rycerstwa Niepokalanej (MI) w Boliwii, odbyłyśmy misję w Paragwaju. Zostałyśmy tam posłane przez fr. Marka WILKA OFMConv, delegata prowincjalnego prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię w Polsce (Kraków). Celem naszej wizyty było spotkanie z lokalnymi grupami MI oraz przedstawienie im drogi, jaką stowarzyszenie przemierza obecnie na szczeblu międzynarodowym.
Rycerstwo Niepokalanej jest obecne w Paragwaju od 1986 r., kiedy to polski franciszkanin, fr. Rufin ORECKI, przybył do tego kraju i zaczął szerzyć ideę MI. W 1989 r. założył on katolickie czasopismo „Tupãsy Ñe’ê”, które ukazuje się do dziś, oraz utworzył pierwsze wspólnoty. Obecnie w Paragwaju działa pięć lokalnych grup MI.
Do Paragwaju przyleciałyśmy we wtorek 18 sierpnia. Na lotnisku powitał nas fr. Marek WILK. Po dwóch godzinach jazdy samochodem dotarłyśmy do franciszkańskiej parafii i klasztoru Narodzenia NMP w Guarambaré. Następnego dnia, 19 sierpnia, wyruszyłyśmy do Ciudad del Este. Droga wiodła przez Asunción, a po drodze odwiedziłyśmy bazylikę Matki Bożej w Cudy Wielmożnej w Caacupé – narodowe sanktuarium maryjne, bardzo licznie odwiedzane przez wiernych. Tam zawierzyłyśmy Maryi całą naszą tygodniową misję.
Wczesnym popołudniem dotarłyśmy do Ciudad del Este. Działają tam dwie grupy osób oddanych Niepokalanej w duchu MI, które co tydzień wiernie spotykają się na modlitwie różańcowej i rozważaniu słowa Bożego. To niezwykle żywe i zaangażowane wspólnoty. Gdy przedstawiłyśmy im Statuty generalne MI, spotkałyśmy się z ogromnym entuzjazmem. Choć członkowie tych grup czują silną więź z MI, ich wiedza o strukturach i formacji była dotąd ograniczona – nie znali na przykład pism św. Maksymiliana. Zaprosiłyśmy ich więc do udziału w dniach skupienia, które zaplanowano na kolejny weekend w Guarambaré, aby tam wspólnie pogłębić maksymilianowską duchowość i odkryć na nowo dar Rycerstwa.
Kolejnego dnia, 20 sierpnia, odwiedziłyśmy Pastoreo. Działa tam grupa prowadzona przez kobietę, która była jedną z pierwszych osób składających akt oddania Niepokalanej w Paragwaju. Z radością opowiedziała nam, że żyje tym aktem już od 39 lat i od tyluż lat wraz z innymi wiernie spotyka się w każdy poniedziałek. Członkowie tej grupy ujęli nas tą samą gościnnością i zapałem, co wspólnota w Ciudad del Este, i również chętnie zobowiązali się do udziału w dniach skupienia.
W piątek 21 sierpnia wróciłyśmy do Guarambaré, skąd wczesnym popołudniem udałyśmy się do Areguá. Tamtejsza grupa spotyka się raz w miesiącu, aby studiować pisma i duchowość św. Maksymiliana. Oni także odpowiedzieli na nasze zaproszenie na dni skupienia. Po powrocie do Guarambaré i wieczornej Mszy św. spotkałyśmy się z kolejną grupą – ludźmi, którzy dopiero przygotowują się do aktu oddania Niepokalanej. To piękna, pełna energii wspólnota, bardzo spragniona poznawania MI.
Sobota i niedziela w Guarambaré były czasem intensywnych dni skupienia. Wraz z rycerzami z różnych stron Paragwaju zgłębialiśmy Statuty oraz duchowość MI. Towarzyszyły nam ogromny entuzjazm i pragnienie dalszej formacji.
Niedziela 23 sierpnia przyniosła historyczny moment. Przeprowadzono wybory prezesa narodowego oraz rady ad experimentum (na okres próbny). Po raz pierwszy w historii stowarzyszenia w Paragwaju wybrano prezesa narodowego MI – został nim Basilio SAAVEDRA. Powołano również tymczasową radę, której zadaniem jest rozpoczęcie procesu oficjalnego uznania narodowego ośrodka MI w Paragwaju. Dodatkowo zawiązała się młodzieżowa grupa MI, która ma przybliżać nasze stowarzyszenie i jego charyzmat młodym Paragwajczykom.
Jesteśmy niezwykle wdzięczne za tę misję, która stała się dla nas prawdziwym darem. To był tydzień siania, dzielenia się wiarą i pięknych spotkań. Teraz stajemy przed zadaniem dalszego towarzyszenia tym pierwszym krokom paragwajskiego MI – z radością i poczuciem odpowiedzialności za to nowe dzieło, które rodzi się na naszych oczach. Doświadczenie zapału tych ludzi było czymś poruszającym.
„Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu…” – a my otrzymałyśmy tam bardzo wiele: niezwykłą gościnność, wiarę i pragnienie wspólnej drogi. Z całego serca dziękujemy ojcom franciszkanom za zaproszenie i zaufanie, dzięki któremu mogłyśmy towarzyszyć MI w Paragwaju w tak przełomowym momencie.
Przed nami dalszy czas siania – z ufnością i radością. Dziękujemy za wszystko, czego doświadczyłyśmy, i za to, co Pan pozwala rodzić na nowo. Tylko miłość jest twórcza!
Angela DE MARCO MIPK
sekretarz międzynarodowej rady prezydialnej MI
