W uroczystość św. Franciszka, 4 października 2025 r., w Krakowie czterech franciszkanów złożyło śluby zakonne na całe życie. Fr. Krystian GŁUCH, fr. Eryk WALCZYSZEWSKI, fr. Paweł GLIŃSKI i fr. Karol HABEREK publicznie zobowiązali się do życia w posłuszeństwie, bez własności i w czystości.
„Dlaczego ciągle są tacy ludzie, którzy wybierają taką drogę? W dzisiejszym świecie to raczej mało atrakcyjna «praca», bez prestiżu, a nawet dla wielu podejrzana i pogardzana. Dlaczego tak się dzieje?” – zastanawiał się w homilii minister prowincjalny prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię w Polsce (Kraków) fr. Mariusz KOZIOŁ. „Oto jest tajemnica Bożego wybrania” – odpowiedział, dodając, że powołaniem braci jest uczynić widzialnym Jezusa w stylu, jakim to zrobił św. Franciszek i jego naśladowcy we współczesnym świecie. „Nie życzę wam, bracia, gładkiego, łatwego życia zakonnego bez blizn, bez doświadczenia krzyża, bez pokonywania samego siebie. Nie życzę samych sukcesów zawodowych i osobistych. Życzę wam, byście byli szczęśliwymi, błogosławionymi, upodabniając się każdego dnia do Jezusa Chrystusa”.
Rektor seminarium i junioratu fr. Tomasz CZAJKA przypomniał wszystkim, że w tym roku mija 800 lat Pieśni słonecznej, w której św. Franciszek z Asyżu wychwala dobroć Boga za wszystkie stworzenia i razem ze wszystkimi stworzeniami. I że Biedaczyna następnie posyła braci do ludzi, aby uczyli ich uwielbienia Boga, aby Go chwalili, aby błogosławili i dobrze czynili.
W imieniu wszystkich neoprofesów fr. Karol HABEREK podziękował Bogu za łaskę powołania; Matce Bożej za opiekę; rodzicom i krewnym za pierwszą formację i wielkie poświęcenie; ministrowi prowincjalnemu za przyjęcie ich ślubów i złożoną obietnicę, że jeśli je zachowają, to Bóg obdarzy ich życiem wiecznym; przełożonym, wychowawcom i ojcom duchownym z postulatu, nowicjatu, postnowicjatu i klasztorów za wszelki trud z ich strony; wszystkim osobom konsekrowanym i świeckim za włożoną pracę w uświetnienie dzisiejszej uroczystości. „Na koniec pozwolę sobie zacytować słowa jednego brata, który tutaj kilka lat temu, składając swoje śluby, powiedział, że «konsekracja to nie jest jeszcze kanonizacja». W związku z tym prosimy nie ustawać w modlitwach za nami, abyśmy śluby te zachowali i jak najlepiej służyli Bogu, Kościołowi i ludziom”.
Fr. Jan M. SZEWEK
