W sobotę, 29 listopada 2025 r., w sanktuarium św. Jakuba Apostoła w Lęborku odbyła się uroczystość złożenia ślubów wieczystych przez fr. Wojciecha MACHA. Na tę wyjątkową celebrację przybyli licznie bracia z prowincji św. Maksymiliana M. Kolbego w Polsce (Gdańsk) na czele z ministrem prowincjalnym fr. Wojciechem KULIGIEM, który przewodniczył Eucharystii i wygłosił homilię. Obecna była rodzina neoprofesa i jego przyjaciele, siostry zakonne, parafianie z miejsc dotychczasowej posługi oraz bracia z wyższego seminarium duchownego w Łodzi Łagiewnikach i z Krakowa, a także postulanci.
W homilii minister prowincjalny podkreślił, że uroczystość profesji wieczystej wpisuje się w dzień Wszystkich Świętych Zakonu Franciszkańskiego, co przypomina o duchowym dziedzictwie, do którego dołącza nowy profes. „Dzisiejsza liturgia gromadzi nas wokół dwóch wielkich tajemnic: radości z uroczystości Wszystkich Świętych Zakonu Franciszkańskiego oraz wdzięczności za dar ślubów wieczystych, które za chwilę złoży nasz współbrat” – powiedział na początku.
Zwracając się do profesa, dodał: „Twoje imię zostaje wpisane w historię rodziny franciszkańskiej, w historię tych wszystkich, którzy uczynili z Ewangelii swoje jedyne bogactwo”. Odwołując się do słów św. Franciszka: „Pan dał mi braci”, podkreślił, że również dziś Kościół i wspólnota mogą mówić: „Pan dał nam ciebie, bracie. Dał Kościołowi twoje powołanie, dał wspólnocie twój entuzjazm, twoją młodość, twoją wiarę, twoją kruchość i pragnienie świętości”.
Kaznodzieja szeroko omówił sens rad ewangelicznych, które osoby konsekrowane przyjmują na całe życie. Mówiąc o ubóstwie, zaznaczył: „Nie chodzi o to, żeby nic nie posiadać. Chodzi o to, by nic nas nie posiadało. Ubóstwo jest sprzeciwem wobec logiki świata, w której wartość mierzy się sukcesem i wpływem”. O posłuszeństwie powiedział: „Jest szukaniem woli Bożej ponad własną. Zgodą na to, że Bóg może poprowadzić mnie inaczej, niż sam bym to wybrał.” Natomiast czystość określił jako „uczenie się miłości bez zawłaszczania, oddanie serca Bogu”.
W tym kontekście wskazał, że profesja wieczysta nie kończy formacji, lecz otwiera nowy etap życia: „Śluby wieczyste nie są końcem formacji, są początkiem nowego życia”. Nawiązał także do misji, która czeka neoprofesa: „Twoją misją będzie bycie ikoną prostoty i pokoju. Świat nie potrzebuje idealnego franciszkanina. Świat potrzebuje prawdziwego franciszkanina”.
W czasie liturgii br. Wojciech położył się krzyżem na posadzce świątyni podczas śpiewu litanii do wszystkich świętych, dając znak całkowitego oddania Bogu. Następnie wobec ministra prowincjalnego złożył profesję wieczystą, ślubując na zawsze żyć w posłuszeństwie, bez własności i w czystości.
Uroczystość zakończyła się modlitwą wdzięczności i życzeniami, a także braterskim uściskiem pokoju, który wyrażał jedność i wsparcie wspólnoty. Słowa ministra prowincjalnego, wypowiedziane na zakończenie homilii, stały się przesłaniem dla profesa i całej wspólnoty: „Idź, aby kochać. Idź, aby przypominać światu, że Bóg jest miłością. Idź, aby głosić pokój. Idź, aby budować Kościół. I nie lękaj się. Jest z tobą Jezus, są z tobą święci franciszkańscy, jest z tobą wspólnota”.
Niech dar profesji wieczystej naszego współbrata stanie się źródłem nowej radości dla całej prowincji i umocnieniem franciszkańskiego ducha w Kościele.
Maja STUDZIŃSKA
no images were found
