W dniach 9-13 października 2025 r. udałem się do Finlandii na tegoroczne sympozjum franciszkańskie w Raumie. Zanim wyruszyłem na zachodnie wybrzeże, zatrzymałem się w Helsinkach, aby spotkać się z bp. Raimo GOYARROLA BELDA, biskupem Helsinek. Gorąco zachęcał on do pogłębiania przyjaźni między franciszkanami a wspólnotą luterańską w Raumie, miejscu, w którym bracia osiedlili się po raz pierwszy pod koniec XIV wieku i gdzie pełnili swoją posługę aż do czasów reformacji.
W Raumie wygłosiłem konferencję zatytułowaną Odbuduj mój dom: ekonomia św. Franciszka. Skupiłem się na tym, jak duchowość Franciszka – a zwłaszcza jego fundamentalna intuicja, że braterstwo to nie tylko idea, ale sposób życia – ukazuje konkretną drogę do uzdrowienia, ochrony ubogich i bezbronnych oraz kultywowania form gospodarki zakorzenionych w miłosierdziu, wspólnocie i dobru wspólnym.
Podczas „dni Franciszka z Asyżu” w Raumie miało miejsce wydarzenie o znaczeniu historycznym. Odbył się symboliczny akt pojednania między wspólnotą luterańską w Raumie a Zakonem Braci Mniejszych Konwentualnych poprzez wymianę listów między biskupem luterańskim Mari LEPPÄNEN i naszym ministrem generalnym fr. Carlosem TROVARELLI. Celem tego gestu było przypomnienie pierwotnej obecności franciszkanów w Raumie, uznanie wielowiekowej rany pozostawionej przez zamknięcie średniowiecznego klasztoru, a na dziś – wyrażenie obustronnego pragnienia kontynuowania wspólnej drogi.
Te formalne pisma będą przechowywane w archiwach Zakonu franciszkańskiego, które zawierają dokumenty z ponad 800-letniej historii.
W ramach tego gestu wymieniono dwa dary:
- wodę morską z Raumy, przypominającą wodę chrzcielną, tę samą wodę, która wieki temu sprowadziła pierwszych zakonników franciszkańskich do Raumy.
- lampę oliwną z Asyżu, symbolizującą płomień pojednania, świecący dawnymi pęknięciami, co przypomina o świetle Chrystusa niesionym w każdej świecy chrzcielnej.
W niewielkim i skromnym wymiarze było to tak, jakby wody Raumy i światło Asyżu ponownie się spotkały, nie jako symbole podzielonej przeszłości, ale jako znaki wspólnej chrześcijańskiej przyszłości.
Nasze franciszkańskie korzenie pozostają w ziemi Raumy. Duch wydaje się pytać nas, czy te korzenie mogą ponownie przynieść owoce, nie powtarzając przeszłości, ale odkrywając na nowo franciszkańską obecność jako błogosławieństwo dla dzisiejszej Finlandii.
Było dla mnie zaszczytem uczestniczyć w tym wydarzeniu, dzielić się rozmowami i doświadczać, jak Duch nadal po cichu buduje mosty, kropla po kropli, lampa po lampie, aż pojednanie stanie się żywą przyszłością, a nie tylko wspomnieniem tego, co było kiedyś.
Fr. Michael LASKY
