W dniach 3-25 maja 2026 r. sześciu zakonników z kustodii prowincjalnej św. Franciszka Antoniego Fasaniego w Wietnamie uczestniczyło w programie formacji ustawicznej, zorganizowanym przez FAMC (Federation of Asian Minor Conventuals). W ramach programu odbyli oni około 20-dniową pielgrzymkę do źródeł franciszkańskich, która zaprowadziła ich do Rzymu, Asyżu i Padwy. Doświadczenie to stało się dla nich cennym czasem duchowego wzrostu, braterstwa oraz odnowy powołaniowej.
Są takie szlaki, na których nie odbywa się zwykłych podróży, lecz prawdziwie „powraca do źródeł” duszy i naśladowania Chrystusa. Pielgrzymka do źródeł franciszkańskich oraz czas formacji ustawicznej przeżyty przez braci z Wietnamu były nie tylko kolejnym etapem ich drogi, ale prawdziwym darem odnowy. Pozwoliły im one pogłębić duchowość franciszkańską, na nowo odczytać historię Zakonu i – co najważniejsze – powrócić do serca Boga w ciszy własnego wnętrza. Wśród trosk związanych z posługą duszpasterską i trudów codziennego życia, okres ten okazał się prawdziwym „czasem łaski”.
Uczestnicy złożyli dziękczynienie Panu, który ich strzegł i zjednoczył więzią huynh đệ đoàn (braterstwa). Wyrazili również szczere podziękowania ministrowi generalnemu, wikariuszowi generalnemu, członkom definitorium generalnego oraz gwardianom, którzy ich przyjęli. Szczególne podziękowania skierowali do fr. Giuseppe PARK, asystenta generalnego FAMC, za jego cenne rady i pełne poświęcenia towarzyszenie grupie. Troska, prosta gościnność i duch cichej służby wszystkich braci – wraz z fr. Tomaszem NGUYỄN (Đinh Anh Nhuệ), fr. Francesco Saverio HOÀI (Trần Văn) i fr. Jerzym NORELEM – stanowiły źródło ukojenia oraz konkretny przykład franciszkańskiego oddania.
Sercem tego doświadczenia była medytacja nad Transitusem – ostatnim aktem przejścia św. Franciszka z ziemi do nieba. Wędrując po miejscach naznaczonych obecnością serafickiego ojca i zatrzymując się na modlitwę w przepełnionych ciszą pustelniach, uczestnicy mogli na nowo odkryć bogactwo tradycji duchowej, która nieustannie przekazuje swoją siłę przez wieki. Transitus to nie tylko ostatni moment życia naszego świętego, ale kulminacja egzystencji przeżywanej w ciągłym przejściu od własnej woli do woli Bożej. Refleksja nad tą tajemnicą przypomniała o potrzebie stałego nawrócenia, nieustannego wychodzenia ze starego człowieka, aby przyoblec się w pokorę ubogiego i ukrzyżowanego Chrystusa. Dla współczesnych franciszkanów każdy etap formacji ustawicznej ma stawać się Transitusem: umieraniem dla siebie, aby Ewangelia mogła ożywiać ich działania, relacje i misję.
Śledząc historię Zakonu – od skromnych początków św. Franciszka i pierwszych braci aż po nasze czasy – wyraźnie dostrzega się prawdę, że wszystko jest darem. Uroczystości liturgiczne, wspólne posiłki i braterski dialog stworzyły przestrzeń, w której odnowiła się radość z powołania.
Na zakończenie pielgrzymki pozostają nie tylko wspomnienia odwiedzonych miejsc świętych, ale także odnowiona świadomość, że Transitus stanowi codzienną drogę każdego franciszkanina. Niech Pan, który rozpoczął swoje dzieło w św. Franciszku, nadal kształtuje życie swoich synów w prostym i radosnym świadectwie ewangelicznym, aby ich egzystencja stawała się w świecie żywym znakiem pokoju i miłości Bożej.
Fr. Peter Giuliano Eymard HOÀNG (Thanh Đông)
