W dniach 21-22 września 2026 r. w domu rekolekcyjnym w Camposampiero koło Padwy odbyło się pierwsze wspólne spotkanie gwardianów i definitorów prowincji włoskiej św. Antoniego z Padwy Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych oraz prowincji św. Antoniego Zakonu Braci Mniejszych. Zakonnicy zebrali się, by dzielić się doświadczeniami, rozmawiać o codziennych wyzwaniach oraz budować wspólne nadzieje dla życia franciszkańskiego.
Obie prowincje, kierowane odpowiednio przez fr. Roberto BRANDINELLI OFMConv i fr. Antonio SCABIO OFM, posługują na obszarze północnych Włoch, gdzie prowadzą sanktuaria, klasztory, parafie oraz liczne dzieła charytatywne. W Camposampiero spotkało się 31 braci mniejszych konwentualnych (spośród 213 należących do prowincji) oraz 52 braci mniejszych (spośród 364 członków tej jurysdykcji).
Dotychczas obie rodziny franciszkańskie organizowały tego typu spotkania formacyjno-zarządcze osobno. Decyzja o przeprowadzeniu ich razem otworzyła nową przestrzeń do wzajemnego poznania, wymiany myśli oraz konfrontacji planów i dróg rozwoju obu prowincji.
Uwarunkowania historyczne sprawiły, że Zakon założony przez św. Franciszka z Asyżu dzieli się dziś na trzy gałęzie: braci mniejszych, braci mniejszych konwentualnych oraz braci mniejszych kapucynów. Uczestnicy zjazdu w Camposampiero zgodnie uznali łączące ich braterstwo za Boży dar, ale i za zadanie wymagające codziennego trudu. Refleksjom tym towarzyszyły profetyczne słowa Biedaczyny: „Fratelli tutti” („Wszyscy jesteście braćmi”).
Podczas obrad ujawniła się głęboka zbieżność celów. Obie prowincje przechodzą obecnie procesy weryfikacji i planowania struktur wokół tych samych priorytetów: prymatu Boga w życiu zakonnym, autentyzmu ewangelicznego i braterstwa, opcji na rzecz najuboższych, gościnności i ubóstwa, budowania otwartych, braterskich wspólnot.
W duchu realizmu zakonnicy pochylili się nad kryzysami, z którymi mierzy się współczesne życie konsekrowane: spadkiem liczby powołań, koniecznością reorganizacji placówek oraz bolesnym procesem zamykania niektórych klasztorów. Trudności te odczytano jednak jako wezwanie do nawrócenia, reformy i uproszczenia życia w kluczu wierności Ewangelii. Choć procesy te niosą ze sobą cierpienie, uznano je za szansę na oczyszczenie, budzenie wdzięczności i odnowienie pasji powołania.
Wydarzenie to odebrano jako dar Ducha Świętego i widzialny znak jedności, szczególnie wymowny w trwającym franciszkańskim roku jubileuszowym, w którym Kościół upamiętnia 800. rocznicę przejścia św. Franciszka z Asyżu do domu Ojca.
Redakcja
