W historii brata Tomasza z Celano pojawia się fascynujący paradoks: jest on człowiekiem, który podarował światu portret św. Franciszka, a jednak jego postać często pozostawała na uboczu, jakby była ukryta za wielkością Biedaczyny. 18 grudnia 2025 r. o godz. 17.30 w audytorium Seraphicum w Rzymie podjęto próbę wypełnienia tej luki poprzez specjalny pokaz filmu Słowo Tomasza (Parola di Tommaso).
Wydarzenie cieszyło się szerokim i szczerym zainteresowaniem, gromadząc studentów, gości z zewnątrz oraz liczną reprezentację zakonników z kurii generalnej. Wszyscy kierowali się pragnieniem, aby na nowo odkryć kluczową postać historii franciszkańskiej.
Rolę gospodarzy pełnili wikariusz klasztoru i dziekan Papieskiego Wydziału Teologicznego Św. Bonawentury fr. Raffaele DI MURO oraz minister generalny Zakonu fr. Carlos A. TROVARELLI, który otworzył spotkanie, składając szczere podziękowanie za zaufanie temu projektowi i za zorganizowanie dzisiejszego wyjątkowego wieczoru.
Po zakończeniu projekcji, która przyciągnęła uwagę i wzbudziła emocje wielu widzów, fr. Raffaele DI MURO zaprosił na scenę bohaterów tej artystycznej przygody. W atmosferze dialogu i dzielenia się swoimi wrażeniami głos zabrali reżyser Matteo VANNI, główny aktor Corrado ODDI oraz inni członkowie obsady, którym towarzyszyli przedstawiciele władz cywilnych w osobie burmistrza Tagliacozzo Vincenzo GIOVAGNORIO oraz wiceburmistrza Celano Piero IANNI. Ponadto wśród przybyłych byli postulator generalny fr. Raimundo Valdo NOGUEIRA oraz prokurator generalny fr. Maurizio DI PAOLO, który wniósł decydujący wkład w organizację pokazu filmu.
Z wynikłej debaty wyłoniły się główne punkty, które kierowały realizacją filmu, a przede wszystkim chęć rozpowszechnienia historii Tomasza z Celano daleko poza granicami świata franciszkańskiego, przywracając pełny wymiar tej wybitnej postaci.
Podkreślono, że film jest dziełem „surowym”, odważnym i śmiałym w tym, że nie boi się opowiadać historycznej prawdy, co spotkało się z niezwykłym przyjęciem przez publiczność. Wystąpienia uwypukliły paradoks Tomasza: człowieka, który nie pozostawił po sobie żadnych osobistych zapisków i który żył nieustannie w cieniu św. Franciszka, ale bez którego świat nigdy nie poznałby Biedaczyny z Asyżu takiego, jakim znamy go dzisiaj.
Właśnie w tej dynamice między cieniem a światłem świadectwa wpleciony jest kluczowy temat, który kierował zamysłem reżysera: znaczenie „słowa”, rozumianego jako podstawa relacji i uprzywilejowany nośnik emocji, wzmocnionego w filmie ścieżką dźwiękową zaprojektowaną tak, aby wydobyć najgłębsze uczucia.
Wieczór zakończył się należnym podziękowaniem dla tych wszystkich, których konkretna pomoc była fundamentalna dla realizacji dzieła tak znaczącego dla pamięci historycznej i franciszkańskiej. Na koniec nie zabrakło tradycyjnego zdjęcia.
Fr. Michele DE GREGORIO
