W sobotę 27 grudnia 2025 r. uroczyście umieszczono nastawę ołtarzową Vittore CARPACCIO Madonna z Dzieciątkiem na tronie i świętymi w kościele klasztornym św. Franciszka z Asyżu w Piran (Słowenia). Po 85 latach dzieło włoskiego artysty powróciło z Padwy we Włoszech do franciszkańskiej świątyni w Słowenii. Powodem do radości i uzasadnionej dumy jest fakt, że zakonnicy z prowincji włoskiej św. Antoniego z Padwy i z prowincji św. Józefa w Słowenii podjęli ten wielki krok, będący w naszych czasach wymownym znakiem autentycznego życia braterskiego i konkretnej realizacji pragnienia św. Franciszka: pokoju i dobra.
Obraz CARPACCIO to pierwsze dzieło sztuki w Istrii, które po uratowaniu ze zniszczeń wojennych w 1940 r. powróciło do swojego pierwotnego miejsca. W latach 1940-1943 obraz był przechowywany w Villa Manin w Passariano we Friuli, a w październiku 1943 r. został zwrócony zakonnikom w Padwie, gdzie znajdowała się siedziba prowincji, do której należał wówczas klasztor w Piran.
Było to wielkie święto nie tylko dla klasztoru, ale także dla całej społeczności w Piran. W uroczystościach uczestniczyli: wikariusz generalny Zakonu fr. Igor SALMIČ, słoweński minister prowincjalny fr. Milan KOS, padewski minister prowincjalny fr. Roberto BRANDINELLI, rektor padewskiej bazyliki św. Antoniego fr. Antonio RAMINA, wiceburmistrz Piran Manuela ROJEC, posłanka Meira HOT, przedstawicielka muzeum św. Antoniego w Padwie Giovanna BALDISSIN MOLLI, pełnomocnik słoweńskiego ministerstwa spraw zagranicznych ds. zwrotu dzieł sztuki do miejsc ich pochodzenia Tomaž KUNSTELJ, przedstawiciel ministerstwa spraw zagranicznych Włoch i ambasador Daniele RAMPAZZO, bracia mniejsi konwentualni i bracia mniejsi z prowincji słoweńskiej. W ich obecności obraz został ponownie umieszczony w swoim pierwotnym miejscu i poświęcony przez emerytowanego ordynariusza diecezji Koper bp. Jurija BIZJAK. Następnego dnia, w niedzielę 28 grudnia, uroczystą Mszę św. dziękczynną odprawił wikariusz Zakonu fr. Igor SALMIČ. Gwardian klasztoru w Piran fr. Janez ŠAMPERL wyraził wdzięczność wszystkim, którzy ze szczególną troską strzegli XVI-wiecznego dzieła CARPACCIO (1518) i zabiegali o jego powrót do pierwotnego miejsca, zarówno na szczeblu kościelnym, jak i dyplomatycznym, a zwłaszcza współbraciom z Padwy, prof. Giovannie BALDISSIN MOLLI i dyplomatom. Wyjaśnił również, że w momencie zwrotu obrazu franciszkanie dodali do dzieła CARPACCIO tytuł Matka Nadziei, chcąc w ten sposób okazać radość i wdzięczność wobec wszystkich, którzy przez dziesięciolecia utrzymywali więź z tym dziełem i nigdy nie stracili nadziei.
Fr. Janez ŠAMPERL, gwardian
