W dniach 11-15 października 2026 r., w jubileuszowym roku 800-lecia śmierci św. Franciszka, zakonnicy z prowincji św. Elżbiety w Niemczech oraz z kustodii prowincjalnej św. Leopolda i św. Mikołaja z Flüe w Austrii i Szwajcarii odbyli wspólną pielgrzymkę do Asyżu i innych miejsc związanych z życiem Świętego.

W Asyżu, rodzinnym mieście Biedaczyny, mieliśmy okazję pogłębić znajomość jego życia oraz duchowości. Dzięki zwiedzaniu z przewodnikiem bazyliki św. Franciszka oraz muzeum – pod kierunkiem naszego współbrata fr. Thomasa FREIDEL – mogliśmy bliżej poznać bogactwo historyczne, artystyczne i duchowe tych miejsc, od wieków przyciągających pielgrzymów z całego świata. W każdym z odwiedzanych punktów proponowano nam krótką refleksję związaną z jednym z aspektów życia franciszkańskiego. Poruszane tematy dotyczyły powołania, wymiaru braterskiego, przebaczenia, życia według Reguły oraz tajemnicy wcielenia Pańskiego.
Szczególną uwagę poświęcono powołaniu oraz odwadze do zmiany: porzucenia osobistych zabezpieczeń i utrwalonych przyzwyczajeń, by z ufnością otworzyć się na wezwanie Boga. Św. Franciszek przypomina nam, że podążanie za Panem nie oznacza pozostawania więźniem własnych ograniczeń czy idei, lecz pozwala się prowadzić Bogu ku coraz szerszym horyzontom.
W centrum naszych rozważań znalazło się także życie braterskie. Patrząc na przykład św. Franciszka i jego sposób przeżywania braterstwa, na nowo odkryliśmy, jak ważne jest dzielenie się darami i zdolnościami każdego z nas. Nasze różnice i osobiste przymioty, zamiast nas dzielić, mogą stać się ubogaceniem dla wspólnoty i przyczynić się do budowania autentycznych więzi.
Pielgrzymka zachęciła nas również do tego, by nie zniechęcać się w trudnych chwilach i nie tracić wewnętrznego pokoju w obliczu bolesnych doświadczeń – nawet wtedy, gdy cierpienie zadaje nam współbrat. Za przykładem Franciszka jesteśmy wezwani, by wytrwać w dobru, strzec pokoju serca i wciąż ufać Bogu, nie pozwalając, by trudności i nieporozumienia oddaliły nas od naszego powołania.
Podczas pielgrzymki sprawowaliśmy Eucharystię w San Damiano, w Greccio oraz przy grobie serafickiego ojca. Były to szczególnie głębokie chwile, w których znalazło się też miejsce na ciszę – rozumianą nie jako zwykły brak słów, lecz jako postawa otwarcia i słuchania tego, co Pan pragnie nam przekazać.
Oprócz odwiedzenia miejsc franciszkańskich pielgrzymka była cenną okazją do spotkania i braterskiej integracji między współbraćmi z prowincji niemieckiej oraz jej kustodii w Austrii i Szwajcarii. Wspólna modlitwa, liturgie eucharystyczne i chwile rozmów umocniły nasze więzi i odnowiły pragnienie życia Ewangelią na wzór św. Franciszka.
Wróciliśmy z tych tak znaczących miejsc z zachętą i poczuciem odpowiedzialności, by nadal podążać śladami św. Franciszka w codziennym życiu i posłudze duszpasterskiej. To droga wiary, braterstwa i pokoju, wymagająca od nas odwagi, by pozwolić Bogu na przemianę naszych serc i z ufnością otwierać się na Jego wolę.

Fr. Bernhard LANG